કવિ જેના લાંબા એનલ્સને કેટુલસ બે વાર ‘ચરકેલા કાગળ’ (૩૬, ૯૫) કહી હાસ્યાસ્પદ ઠરાવે છે; કેટુલસ જે પોલિશ્ડ નિયોટેરિક કવિતાને મહત્ત્વ આપે છે તેનું વિરોધાભાસ.